ΙΩΑΝΝΗΣ Γ. ΓΡΙΒΕΑΣ

MD,PhD

Κεφάλαιο 1.1 Οδικός Χάρτης της Χρόνιας Νεφρικής Νόσου

08 Απριλίου 2017

Ένας στους εννέα ενήλικες στον Δυτικό κόσμο έχει Χρόνια Νεφρική Νόσο (ΧΝΝ). Ωστόσο, πολλοί άνθρωποι δεν συνειδητοποιούν ότι έχουν μειωμένη νεφρική λειτουργία. Ως εκ τούτου, δεν συνειδητοποιούν ότι μπορούν να λάβουν μέτρα για την προστασία των νεφρών τους από περαιτέρω ζημία. Η εξέλιξη της ΧΝΝ είναι αυτή που έχει κρίσιμη σημασία.

Τι είναι η ΧΝΝ;

ΧΝΝ σημαίνει μειωμένη λειτουργία των νεφρών. Με τον χρόνο, η κατάσταση μπορεί να εξελιχθεί και τα νεφρά να υποστούν μεγαλύτερη ζημιά. Ο σκοπός αυτού του οδικού χάρτη δεν είναι να φοβίσει, αλλά δώσει στους ασθενείς τις πληροφορίες που θα τους βοηθήσουν να πάρουν τον έλεγχο της υγείας στα χέρια τους και να κάνουν ό, τι είναι απαραίτητο για τη διατήρηση και την προστασία της νεφρικής λειτουργίας τους. Υπάρχουν πολλές παθολογικές καταστάσεις που μπορούν να οδηγήσουν σε ΧΝΝ και ταυτόχρονα πολλά πράγματα που οι ασθενείς θα πρέπει να γνωρίζουν και η γνώση αυτή αν αξιοποιηθεί από τους ίδιους σωστά θα επηρεάσει σημαντικά τη λειτουργία των νεφρών τους.

Πιθανώς η πιο κοινή παρανόηση σχετικά με την ΧΝΝ είναι ότι οι ασθενείς δεν χρειάζεται να ανησυχούν κατά τη στιγμή της διάγνωσης. Πολλοί πιστεύουν ότι τα νεφρά τους λειτουργούν καλά, νιώθουν μία χαρά, όλα είναι υπό έλεγχο με τέτοιο τρόπο ώστε προχωρημένη νεφρική ανεπάρκεια δεν πρόκειται να τους συμβεί. Οι ασθενείς, αλλά και οι συγγενείς τους δεν πρέπει να αφήσουν να κυριαρχήσει αυτή η άποψη μέσα τους. Υπάρχουν πράγματα που ο ασθενής μπορεί να κάνει για να διατηρήσει ή να βελτιώσει την υγεία του και την ίδια στιγμή να προστατεύσει τα νεφρά του από περαιτέρω επιδείνωση. Η ΧΝΝ δεν εξαφανίζεται. Αυτό δεν είναι κάτι που μπορεί να παρακολουθηθεί για λίγο και ξαφνικά όλα γίνονται «κανονικά» και πάλι και κανείς δεν πρέπει να ανησυχεί για την ΧΝΝ. Αντιθέτως, ΧΝΝ σημαίνει μεγαλύτερο κίνδυνο για προχωρημένη νεφρική ανεπάρκεια. Καμία ενέργεια από τον ασθενή σημαίνει αυξημένες πιθανότητες για τα νεφρά να επιδεινωθούν. Είναι πολύ σημαντικό το γεγονός ο ασθενής να ασχολείται με τη φροντίδα της υγείας του, να «μάθει» το πρόβλημα του γιατί μόνο έτσι θα κάνει «τη διαφορά» στην καθημερινότητα του