Ο σύγχρονος τρόπος ζωής, η ιατρική πρόοδος, η αντιμετώπιση νέων ασθενειών αλλά η λεπτομερής διαχείριση παλαιών έχει βάλει τη «φαρμακολογία» στη καθημερινότητα όλων μας. Όλα τα φάρμακα μπορούν να εμφανίσουν κάποιας μορφής παρενέργειες και πάντοτε προσμετράται το κόστος και το όφελος όταν δίνεται μία ιατρική οδηγία.

Σχεδόν όλα τα φάρμακα είναι νεφροτοξικά όταν γίνεται αλόγιστη χρήση, αλλά ιδιαίτερα επιβαρυντικά είναι τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη, που λαμβάνουν συνήθως οι γυναίκες νεαρής ηλικίας για τον πονοκέφαλο ή τους πόνους περιόδου, κάποια από τα ενδοφλέβια αντιβιοτικά και οι σκιαγραφικές ουσίες που χρησιμοποιούν οι ακτινολόγοι, αλλά και οι καρδιολόγοι, για να σκιαγραφούν τα μεγάλα αγγεία.

Σε ασθενείς με γνωστή Χρόνια Νεφρική Νόσο (ΧΝΝ) υπάρχουν 3 κατηγορίες φαρμάκων: αυτά που επιτρέπονται, αυτά που απαγορεύονται και αυτά που επιτρέπονται με τροποιημένη δόση. Σε κάθε «νέα εισαγωγή φαρμακευτικής αγωγής» ο ασθενής πρέπει να συμβουλεύεται το νεφρολόγο του για τη συμμόρφωση του σύμφωνα τις διεθνείς οδηγίες ώστε να παίρνει τη αγωγή του με τη μεγαλύτερη δυνατή ασφάλεια.