Ένας στους 10 ανθρώπους παγκοσμίως πάσχει από χρόνια νεφρική νόσο, σύμφωνα με την πρώτη λεπτομερή συνολική έκθεση σχετικά με την παροχή φροντίδας για νεφρική νόσο. Και αν και οι χώρες υψηλού εισοδήματος έχουν το υψηλότερο κόστος για την αιμοκάθαρση και τη μεταμόσχευση νεφρών, λιγότερες από μία (29%) σε τρεις χώρες υψηλού εισοδήματος θεωρούν την χρόνια νεφρική νόσο προτεραιότητα σε σύγκριση με σχεδόν δύο (59%) σε τρεις χώρες χαμηλού εισοδήματος.

Αυτό το συμπέρασμα ήταν ένα από τα πιο εντυπωσιακά στην έκθεση του Παγκόσμιου Άτλα για την Υγεία των Νεφρών (αποτελέσματα έρευνας από 125 χώρες). Συνολικά, η έκθεση έδειξε ότι το 10% των ενηλίκων στον κόσμο είχαν κάποια μορφή νεφροπάθειας. "Πολλοί δεν ξέρουν ότι το έχουν"

Η έκθεση βρήκε επίσης ένα ευρύ φάσμα επιπολασμού παγκοσμίως. Ανά περιοχή, η εκτιμώμενη επικράτηση κυμαίνεται από 7% στη Νότια Ασία και 8% στην Αφρική έως 11% στη Βόρειο Αμερική και 12% στην Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή, την Ανατολική Ασία και τη Λατινική Αμερική.

Μεταξύ των χωρών υψηλού εισοδήματος, η Σαουδική Αραβία και το Βέλγιο είχαν τα υψηλότερα ποσοστά επιπολασμού 24% το καθένα, ακολουθούμενη από την Πολωνία (18%), τη Γερμανία (17%), το Ηνωμένο Βασίλειο (16%) και τη Σιγκαπούρη (16%). Στο άλλο άκρο του φάσματος μεταξύ των χωρών υψηλού εισοδήματος, η Νορβηγία και οι Κάτω Χώρες είχαν τον χαμηλότερο επιπολασμό της ΧΝΝ στο 5%. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο επιπολασμός είναι 14%.

Έχει παρατηρηθεί ότι μέρος των λόγων για τους οποίους η ΧΝΝ δεν θεωρείται προτεραιότητα σε ορισμένες χώρες είναι ότι ανταγωνίζεται με ασθένειες όπως ο καρκίνος και η καρδιαγγειακή νόσο για χρηματοδότηση.

Μια άλλη έκπληξη στην έκθεση ήταν ότι οι εγκαταστάσεις και τα τεχνητά μέσα για τη διάγνωση και την παρακολούθηση της ΧΝΝ στην πρωτοβάθμια περίθαλψη ήταν περιορισμένες σε διάφορες περιοχές. Παραδείγματος χάριν, η μέτρηση της κρεατινίνης του ορού και ο υπολογισμός του ρυθμού σπειραματικής διήθησης αναφέρθηκε ότι είναι πάντα διαθέσιμα μόνο σε 18% των χωρών και οι μετρήσεις πρωτεϊνουρίας μόνο στο 8% των χωρών.

Μεταξύ των σημαντικών κενών που τονίζει είναι ότι υψηλού κόστους θεραπείες για νεφροπάθεια τελικού σταδίου, όπως η περιτοναϊκή κάθαρση και η μεταμόσχευση νεφρού, ήταν διαθέσιμες στο 80% όλων των χωρών, αλλά εμφάνισαν σημαντικές περιφερειακές διαφορές, ενώ μόνο το 40% από τις αφρικανικές χώρες είναι σε θέση να παρέχουν οποιαδήποτε από τις παραπάνω θεραπείες.

Η έκθεση αυτή δίνει τη δυνατότητα να συγκεντρωθούν οι δυνάμεις σε παγκόσμιο, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο για τη βελτίωση της υγείας των νεφροπαθών, αντί να περιμένουμε μέχρις ότου οι νεφροπάθειες καταστούν μία από τις 10 παγκόσμιες αιτίες θανάτου, μια πιθανή εξέλιξη που είναι αρκετά προβλέψιμη.

Μεταξύ άλλων ευρημάτων είναι:

• Εκτός από τη Γερμανία και τις Κάτω Χώρες, όλες οι χώρες ανέφεραν έλλειψη εξειδικευμένου ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού. . Εννέα από τις 10 χώρες με περιορισμένο αριθμό νεφρολόγων ήταν στην Αφρική.
• Μόνο το 24% όλων των χωρών ανέφερε ένα ενεργό πρόγραμμα ανίχνευσης ΧΝΝ. Οι χώρες υψηλού εισοδήματος είχαν υψηλότερο ποσοστό (32%). Μόνο μία χώρα χαμηλού εισοδήματος (Τόγκο) είχε ενεργό πρόγραμμα.
• Μόνο το 41% των χωρών θα μπορούσε να παράσχει εκτιμήσεις πορείας νόσου για ασθενείς με οξεία νεφρική βλάβη που χρειάστηκαν αιμοκάθαρση.
• Ενώ το 64% των χωρών διέθετε μητρώο για ασθενείς που χρειάζονται αιμοκάθαρση, μόνο 7% των χωρών είχαν μητρώα οξείας νεφρικής βλάβης και μόνο 8% είχαν μητρώα για ασθενείς με ΧΝΝ εκτός εξωνεφρικής κάθαρσης.
• Λίγο περισσότερο από το ήμισυ (52%) των χωρών είχαν πρόσβαση στις διεθνείς κατευθυντήριες γραμμές για ΧΝΝ και το 27% είχε εθνικές κατευθυντήριες γραμμές.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ